'Als je verdwaald bent, moet je terug naar de plek waar je de verkeerde afslag hebt genomen.'

Ik tel niet mee. Heb nooit meegeteld, ik was niet genoeg, of ik was teveel...Maar ik was nooit zoals ik moest zijn. Nooit. Ik ben op deze wereld, maar ik ben niets. Ik besta, maar mijn leven bestaat uit niets.

Mijn mond zakt open, maar er komen geen woorden uit. Dan, omdat ik niets anders kan bedenken, pak ik de pen en onderteken de documenten. En van het ene op het andere moment is Bosrestaurant Oranjebloesem van mij.

Hoe ik functioneer met autisme en ADHD

Duncannon was haar hele leven. Het was haar thuis en ze had er alles voor over. Alles.

Liz tovert op onvoorstelbare wijze met woorden en zinnen. Ze goochelt losjes prachtige, rake en pure gedichten uit haar hand. Gedichten over veerkracht, over hoop, over zelfliefde en angsten. Op een duidelijke, eenvoudige manier weet ze poëzie te schrijven die weet te raken, poëzie die zich weet vast te haken aan je gedachten en een steun kan zijn...

Imogen zei altijd dat je nooit te veel boeken kunt lezen. Dat is net zoiets als zeggen dat te veel ademhalen een probleem is.

Voor de buitenwereld lijkt Abbie Chalgoum het he-le-maal voor elkaar te hebben. Hij is een populaire docent op het college, hij draagt de titel van Prins Carnaval, bemachtigde een hoofdrol in een theaterstuk en maakt zijn intrede op de kieslijst van de PvdA in Venlo. Maar toch, binnenin zitten stemmen die Abbie heel wat anders vertellen. Stemmen...

'Het wordt een heerlijke zomer, Nan Daar zorg ik voor'

1931, Lilly woont al zo lang ze zich kan herinneren op haar zolderkamertje met haar kat Abby. Naar buiten of zelfs naar beneden is ze nog nooit gemogen van haar ouders. Mensen zouden kunnen schrikken van haar, als het monster dat ze is. Maar wanneer haar moeder op een avond in een deuropening verschijnt en haar een uitstapje naar het...