Zo gaat het blijkbaar in de oorlog. Sommige mensen worden gedood met een goed excuus, sommige met een slecht excuus, en andere zonder enig excuus.

Ik probeerde te schreeuwen. Maar er kwam geen geluid. Mijn stembanden weigerden simpelweg dienst. Ik was een en al schreeuw. Een geluidloze schreeuw die niemand kon horen.

Literaire Non- fictieWereldoorlog Twee

'Mijn ouders hebben liever een dode dochter dan een zondige.'

Deel 1 van een driedelige reeks

Deel 3 van de Onder de bomen- serie

Deel 2 van de onder de bomen- serie

Deel 1 van de Onder de bomen- serie

Hoe is het om in een dorp te leven waar de lange arm van Ceausescu nog reikt? Zouden Florentine en Hannes de twee jonge reizigers uit de DDR net zo hartelijk ontvangen hebben, als ze hadden geweten welke rol dat bezoek nog zou spelen in hun leven? Zou hun zoon Samuel zijn beste vriend Oz nog net zo hebben...

Met prachtige tekeningen van Penelope Deltour

Gebaseerd op historische feiten